استاندارد شماره 11 – دارایی‌های ثابت مشهود

این اپیزود نسخه بازنگری شده از استاندارد حسابداری شماره ۱۱ با عنوان «دارایی‌های ثابت مشهود» است که در سال ۱۳۸۶ توسط سازمان حسابرسی تصویب و بازنگری شده است. این استاندارد شامل چندین بخش کلیدی است که هدف، دامنه کاربرد و تعاریف مرتبط با دارایی‌های ثابت مشهود را مشخص می‌کند. به طور خاص، این استاندارد به نحوه شناخت، اندازه‌گیری بهای تمام شده، و اندازه‌گیری پس از شناخت این دارایی‌ها، شامل روش‌های بهای تمام شده و تجدید ارزیابی، می‌پردازد. همچنین، جزئیاتی در مورد استهلاک، کاهش ارزش، جبران خسارت، و بازنشستگی دارایی‌ها ارائه می‌دهد و شامل الزامات افشای مربوطه در صورت‌های مالی است.